Vay Tiền Nhanh Ggads. Home Lyrics & Translations Charts Insights Earnings Buy Activity Watch on Youtube Video Sivas Ellerinde Sazim Çalinir Country Turkey Added 1 year ago Origin Name Haluk Levent & Şirin - Sivas Ellerinde Sazim Çalinir Report [Add Artist Related] [Report Fake Views] [Remove Linked Artist] [Add Lyrics] [Add Lyrics Translation] "Sivas Ellerinde Sazim Çalinir" has lyrics in Turkish language. "Sivas Ellerinde Sazim Çalinir" meaning comes from Turkish language and currently not converted to english translation. "Sivas Ellerinde Sazım Çalınır" şarkı sözleri ile Kurban olam kalem tutan ellere Katip arzuhalım yaz yâre böyle Şekerler ezeyim şirin dillere Katip arzuhalım yaz yare böyle Güzelim hey, bir tanem hey, güzelim hey Sivas ellerinde sazım çalınır Çamlı beller bölük bölük bölünür Yardan ayrılmışam bağrım delinir Katip arzuhalım yaz yare böyle Güzeli hey, bir tanem hey, güzelim hey Şekerler ezeyim şirin dillere Katip arzuhalim yaz yare böyle Güzelim hey, bir tanem hey Pir Sultan Abdal'ım ey Hızır Paşa Yazılan geliyor sağ olan başa Beni hasret koydun kavim kardaşa Katip arzuhalım yaz yare böyle Güzelim hey, bir tanem hey, güzelim hey Şekerler ezeyim şirin dillere Katip arzuhalım yaz yare böyle Güzelim hey, bir tanem hey Haluk Levent & Şirin'in, Pasaj Müzik & Garaj Müzik etiketiyle yayınlanan "Vasiyet" albümünde yer alan "Sivas Ellerinde Sazım Çalınır" isimli şarkısı, video klibiyle netd müzik'te. Söz – Müzik Anonim Düzenleme Göktuğ Şenkal Yönetmen İmre Haydaroğlu Styling Geco Styling - Geco Store geco_styling netd müzik'te bu ay Yeni Hit Şarkılar Türkçe Pop Halk Müziği Facebook Twitter Instagram YouTube Online users now 878 members 633, robots 245 Sivas Ellerinde Sazım Çalınır Türküsünün Hikayesi Sivas Ellerinde Sazım Çalınır Türküsünün Hikayesi Sivas Ellerinde Sazım Çalınır Türküsünün Hikayesi, Sivas Ellerinde Sazıjm çalınır, Sivas Ellerinde Sazım Çalınır Hangi Yöreye Ait, Türkülerimizin Hikayeleri, Sivas Ellerinde Sazım Çalınır Sözleri, Sivas İline Ait Türküler, Sivas Ellerinde Sazım Çalınır Notaları, Sivas Ellerinde Sazım Çalınır Dinle Dünya var olalı yerinde duran, alçağı al kızıl taşlı, başı dumanlı karlı, eteği keklik seslenişli ulu dağlar, kıraç dağlar, taş dağlar... Yol verince tozup giden, dere olup vadilerde ırılan, yazı olup koyun kuzu otlanan, karşı yatan ulu dağlar, koca dağlar, hoş dağlar... Kış gelince başı boran kesen, buz kesen, kar izinde tavşan gezen, karanlık bastırınca kurt uluyan, yola çıkmış garipleri ürküten, üşüten, sağır dağlar, lal dağlar, ıssız dağlar, boş dağlar... Tipiden ayazdan ne çektiğini bilirim. Yaz bahar ayında coşup ç?lg?n akan sellerini bilirim. Çiğdem çiçekleri baş verince, kardelenler görününce, al yanaklı, üç etekli, cepkenli Türkmen kadını yayla yolunu tutunca gelinlik kızlara dönen dağlar. Sefası iki ay süren, her biri ardında bir başka dağ gizleyen, Pir Sultan'ı gören dağlar. Yıldızeli, dağların bağrında küçücek bir kasaba. Banaz onun yukarısında, sırtını Yıldız dağına vermiş bir Türkmen obası. Hoca Ahmet Yesevi'nin ellerine birer çerağ verip Diyar-ı Rum'a yolladığı Horasanlı erenlerin yurdu... Sarı çiğdem çiçekli, sümbüllü yaylası var Banaz'ın. Polat gibi soğuk, duru suları var. Alnı çatkılı, beli kemerli, ayağı çarıklı, adı güllü çiçekli kızları var Banaz'ın. Bakır bakraç içinde köpüklü ayranı, koyunları, kuzuları, sazı sözü, Pir Sultan Abdal'ı var Banaz'ın. Anadolu asırlardır anlatır onun öyküsünü, asırlardır türküsünü söyler. Anadolu sözün yurdudur zaten, yazının değil. Kaç kralın zafer destanı yazılıp kayboldu, bozuldu, okunmaz oldu. Kaç esrarlı harf unutuldu, nice yazılar susup kaldı mermerlerde. İlk insandan beri kimlere vatan oldu, kimlere mezar... Ama Anadolu yazıya vefa göstermedi pek. Söz Anadolu'nun bilinci oldu. Yüreği oldu, dünü, bugünü, yarını oldu. Taşa kazınmış çizgiler gibi durdu bu diyarda söz. Söyleyip ölümsüz etti sevdiklerini. Söyleyip canl? kıldı gördüklerini. Granitleri eskiten zaman, Anadolu'nun sözünü, destanını, şiirini, türküsünü yıpratamadı vesselam. Adı Haydar idi... Aslı Horasan'ın Hoy şehrinden... Er-vah-ı ezelde, levh ü kalemde yazısını siyah yazmışlar ama sözü canlı kalsın istenmiş. Hem dağlar gibi dursun yerli yerinde, hem telli turnalar gibi diyar diyar dolaşsın. Sazıyla anılsın, sesiyle tanınsın istenmiş. Çağlar sonrasında yankı yapsın sedası. Devir değişsin, gün dönsün, şehirler yenilensin ama onun güzellemeleri Sivas ellerini çevreleyen dağlar gibi hep aynı kalsın istenmiş. Yedi yaşında ulular elinden bade sunulmuş ona. Adı Mecnun'un, Emrah'ın, Kaygusuz'un, Yunus'un adıyla beraber yazılsın aşıklar defterine diye takdir olunmuş. Sözünün üstüne söz söylenmesin, sazının üstüne saz çalınmasın diye dua etmiş ona Hacı Bektaş. O gün başlamış söze Haydar. Karlı dağlara söylemiş, telli turnaya söylemiş, aşka söylemiş, sevdaya söylemiş. Sonra zalime çevirmiş sazını. Arif olanın anlayacağı dille, tel ile, mızrap ile gövdesi ağaç saz ile sesinin yettiği dört bir yana ünlemiş... Hünkar Hacı Bektaş Veli elinden aşk badesi içen Haydar'a bir haller oldu, bilinmez. Genç yüreği Banaz'a sığmaz oldu. Ah bu kalp dedikleri ne derin kaptır, ne dipsiz girdaptır. Elde saz köy köy, oba oba dolanıp pir kapısı aradı. Gönlünün çağıltısını dindirecek, ateşini kor edecek usta bakındı. Kızıl Deli, Sultan Balı, Ali Baba derken ham gönlü pişti. Rıza lokmasını rızk eyledi. Baş ü cana kıydı ve nice erlerin ırak durduğu meydana dükkan açtı. Eridi aktı Haydar, Pir oldu, Sultan oldu. Banaz'a kurduğu tekkeden döktü aydınlığını Türkmen obalarına. Dört bir yandan insanlar akın akın cem oldu onun erenler halkasına. Pir Sultan'ın namı şeş cihette duyuldu. Kapısına gelen dillendi, hallendi. Eline saz alıp ?rak diyarlara yollandı. Pir Sultan'ın söz çerağını taşıdılar ırak yaylaların Türkmen obalarına. Sazının nağmesi, şiirinin nefesi, koşması, semaisi, güzellemesi Anadolu bozkırının dağında taşında yankı bulan Pir Sultan'ın namı Sivas'ın Hafik kazasının Sofular köyüne yetince tuhaf bir fakir olan Hızır adlı bir Türkmen delikanlısı bu sözün sahibinden himmet almak için elini obasını koyup Banaz'a geldi. Lale sümbül kokularının tütsülediği Pir Sultan ocağında diz kırdı, himmet diledi. Bir tuhaf köylüydü işte. Yunus da pir kapısında Yunus olmamış mıydı? Önce azaplık verildi kendisine. Orak biçti, koyun kırktı, inek sağdı, keçi otlattı. Pir Sultan'ın kapısında sazına ses verdi, yüzüne renk geldi, azap iken mürit oldu. Yol öğrendi, edep öğrendi. Mevsim dönüp ay eksildiğinde efendisinin kapısına vardı ruhsat istedi. - Pirim! Bir koca y?l oldu kapında hizmet ettim. Bu fakir dervişine dua buyursan da payitahta gitsem. Gördüğüm edep erkan ile yükselsem. İlim öğrensem. Ulu kişi olup dönsem diyarıma... Pir Sultan siyah yağız çehresini Hızır'a çevirip güldü ona. Gönül gözüyle bak?? etti. Yüreğini gördü müridinin, niyetini gördü. Anladı ki niyeti halis ama şöhrete karşı zayıflık var içinde, makama karşı zayıf, paraya pula karşı zayıf... Kendi yüreğini yokladı. Bir siyah ecel olup duruyordu orada bu fakir mürit. Göl önünde bent gibiydi. Eli tırpanlı ölüm meleği gibi, siyah başlıklı cellat gibi karşısında dikiliyordu. Nice kolay sözü birbirine ulayıp herkesin anlayacağı dilden, herkesin dillendiremeyeceği cinsten sözler söylerdi ya. Basiret, feraset dedikleri cevher vardı Pir Sultan'da. Kaderden kaçmanın oluru olmadığını bilirdi. İsteğini kabul edip uğurladı müridini. -Hızır! Duam olsun sana. Kırkların, yedilerin, üçlerin duası olsun. Erenlerin duası olsun sana. Hızır! Hak yolunu açık ede. Adı güzel peygamber dua kılsın sana. Şah-ı veli Haydar Ali dua kılsın. Zülfikar olsun dualar sana. Namert eline düşmeyesin. İkbalin, devletin yar olsun sana. Var git dilediğin diyara... Bizden öğüt odur ki harama el uzatma, bilmediğine dil uzatma, yasağa uçkur çözme. Namerdin lütfu için merdin hakkını çiğneme. İmanını satma dünya malına, servete, makama... Yoksa korkarım tez zamanda dönüp gelesin. Serimi dara veresin. Ölümüm senin elinden olur, anlamazsın, bilmezsin. Hızır el etek öpüp çekildi huzurdan. Ama bir ikircikliğin eline düştü düşünceleri. Şeyhinin duası bir yandan müjde, bir yandan felaketti. Sağanak nisan yağmurları misali dua yağdırmıştı üzerine. Ama bu dara çekme, öldürme, katil olma sözünün hikmeti de ne idi? Başını elleri arasına alıp bakındı Banaz yaylasından dereler gibi uzanan dağ yollarına. Yüreğini, sadakatini, kadir kıymet bilirliğini yokladı. Velinimetini, efendisini ipe çekmek için haramzade olmalıydı. Yakıştıramadı kendisine. Kul başına Hakkın takdir ettiğinden gayrisi gelmez idi. Yola çıktı. Çorak bozkırı geçip bin kubbeli, bin minareli güller şehri İstanbul'a geldi. Turnalar... Katar katar kanat çırpan turnalar! Bölük bölük gökyüzünden geçen turnalar... Ağ göllerde yüzen, peygamber diyarını gezen, nokta gözleri sürmeli, boynu nişanlı, başı telli Turnalar. Gurbet ele kanat açan, yaban ellere uçan, sıladan havadis, bilgi, sal?k getiren, sevda diye gönüllere, türkülerde ozanlara yeten kanadı gümüş turnalar. Mektuptan evvel turnalar var. Ecelden evvel turnalar var. Müjdeden, fena haberden evvel turnalar var. Başı telli turnalar, boynu nişanlı turnalar, bir tek eşe sevdalı, bir tek kuşa yar turnalar. Pir Sultan'dan havadis, bilgi, sal?k soran, yazı yaban kanatlanan, çevrim çevrim dönen, yaz bahar ayında gurbetten gelen turnalar. Ötmeyin Turnalar, ötmeyin gönlüm şen değil... Er kişi kudretinin yettiğini işler de kader bildiğini okur. Yazgı ezelden nasıl takdir olunduysa öyle çevirir felekleri. Anadolu bozkırı iki şahın arasında kalır gün gelir. Biri Rumeli'nden Arap diyarına kadar yeryüzünün yarısında hüküm süren Osmanlı padişahı, diğeri on iki imamın izindeyim diyen İran Şahı. İkisi de bir soydan... Aynı çelikten dökülmüş bıçaklar gibi. İkisi de bir koldan, kardeş değilse de amca oğlu gibi. İkisi de bir dinden, aynı kıbleden, aynı kitaptan. Ama ille Ali'nin matemi. İlle Hasan ile Hüseyin'in davası. Pir Sultan atadan dededen öyle görmüş, öyle duymuştu ki, Resul'ün nazlum torunlarını sevmek gerek, Ali'yi veliullah bilmek gerek. Hünkar Hacı Bektaş'a uymak gerek. Bu düzeni bozuk dünyada ehlullahın eteğini tutup hakkı dava kılmak gerek. Türkmen'de sevda idi ehlibeyt, bu yüzden Pir Sultan'ın gönlü güneşin doğduğu diyardan ses veren şahtan yanaydı. "Ali" diyordu şahın Anadolu'daki adamları, "Hasan" diyordu, "Hüseyin" diyordu, "Mehdi" diyordu, On iki imam diyordu. Bu sözlerdi Pir Sultan'ı çeken. Bu sözlerdi onun Türkmen yüreğini şerha şerha kanatan. Bir kuru saltanat kavgası değildi bu. Benim gibi inanacaksın, benim gibi bileceksin iddiasıydı ki bu yangın bin yıl evvel Kerbela'da başlamıştı. Kıyamete kadar gidecek bir kardeş kavgasının sebebiydi Kerbela. Anadolu bozkırına kır çiçekleri gibi dağılmış Türkmen obaları hangi şahtan yana olacağını şaşırmış, iki dünya sultanının kavga alanında sıkışıp kalmışlardı. Kah İstanbul'a, kah Tebriz'e çeviriyorlardı yüzlerini. Ama hep "can" diyorlardı. Hep "dost" diyorlardı. Hep "yar" diyorlardı. Sazının avazını arttırdı Pir Sultan. Şah'ı öven sözler söyledi. Bildiğince dava kıldı padişaha. Anadolu diyarında Şah Tahmasb'ın dili oldu, daveti oldu. Sevince ç?lg?n bir ciğerle sever Anadolu. Yandaş olunca dağ gibi sırt verir sevdiğine, hesapsız kabul fiyat dostun çilesini. Alır varlığına katar, öper başına kor onu... Türkmen evlad-ı resul sevgisini alıp sarmış idi yüreğine. Nesiller boyu adlarını en kutlu ad olarak yaşatmış, onlara zulüm edenlerin adlarını yasaklamıştı hafızalarda. Yüz yıllar boyu Hasan da, Hüseyin de kalp yangını, ciğerpare, mazlum manasına geldi Anadolu'nun dilinde. Sünnisi için de, Alevisi için de... Payitahtta işitildi... Padişahı gazaplandırdı, sarayı sarstı Anadolu'daki fitne... Duyuldu ki Türkmen aşiretleri içinde şaha sırt veren çoğalmış. İran'dan gelen din alimleri köy köy, oba oba gezip halka Şiiliği anlatır olmuş. On iki imam davası güdüyoruz diyerek halkı İstanbul'a düşman ediyorlarmış. Batıya doğru bir sefere çıkılacak olunsa Türkmen illeri Tebrizli şaha el uzatacakmış. Dahası şimdiden ayaklanmalar baş göstermiş, Şahkulu, Nur Halife, Baba Zünnun, Kalender... derken ba?kald?r? büyümüş. Bu fitneye dur demeli, gidip yerinde görmeli, ateş harlanmadan söndürülmeli. Dünyanın yarısına hükmü geçen saraydan irade buyuruldu ki Tebrizli şahın Anadolu'ya uzanan kolları kesile, Türkmen içindeki sesi susturula... Meğer Pir Sultan gibi şeyda bülbül olsa bile... Nice kulu sultan kılan kader, Hafikli azap Hızır'ı da evvel kul, sonra kapıcı, sonra paşa etmişti bu sıralar. Payitahttan buyruk çıktı. "Hızır Paşa Sivas'ı iyi bilir, iyi tanır. Gidip sükuneti sağlaya, devleti devlet bildire, başkaldıranın başını eze..." Kızılırmak kıyısının sisi, ince dumanı, dağılıp dağlara yayılır seher zamanı. Bülbül ağlar gül dalından. Çiğ düşer çam iğnelerinin ucundan. Yele karşı uçar turna seher zamanı. Üşütür sabah ayazı kınalı kız ellerini. Boş yollardan geçer rüzgar. Soldurur Zühre yıldızının şavkını güneş. Banaz uykudan uyanır, Banaz yaşama başlar. Kımıldanıp kalkar seher zamanı... Pir Sultan, besmeleyle doğruldu yatağından. Adı güzel peygamberi, velilerin baştacı Ali'yi andı. Hacı Bektaş'ı selamladı yüreğiyle. Kalkıp ibrikte gece ayazıyla buz kesilmiş suyu çarptı yüzüne. Uzun bıyıklarını, ak düşmüş sakallarını sıvazladı eliyle. Bir düş görmüştü... Bir urgan, bir darağacı, bir baş görmüştü. Kalın duvarların gerisinde siyah taş görmüştü. Şah'ı görmüştü, Ali'yi görmüştü. Ellerini açıp "Gel!" demişlerdi ona. "Gel! Kalma ırakta daha fazla. Nice ömürleri talan etti ecel, gel! Uçup gitti pirler civanlar, kuşa e? misali. Ahdinde dur, hilaf etme, gel! Sözünü bergüzar koy sehi bilene. Sazını yadigar et seni sevene. Dünyayı koy dursun yerli yerine, sen gel!" Söğüt gölgesine gömülmüş evinin önündeki koca değirmen taşına oturdu. Bu taşı Pir Sultan'ın ceddi Horosan'dan asasının ucuna takıp getirdi derler... Sazını eline alıp rüyasını söyledi gonca örnek kızına, genç oğullarına, yaşının en güzel çağını süren karısına. Sazını o güne değin görülmedik bir durgunlukla, bir dinginlikle çaldı. Vedalaştı sanki sevenleriyle. Halleşti, helalleşti. Pir Sultan'ım Hakk'a niyaz ederim Erenler rahına doğru giderim Külli varım hakka teslim ederim Erenler sırrına erdim bu gece Seher vakti geçmiş, gün yükselmiş, sıcak vurmuştu Banaz'ın yaylasına. 1588'in baharında Sivas valisi Hızır Paşa'dan havadis, bilgi, sal?k geldi Banaz'a. Eski mürit, şeyhi Pir Sultan Abdal'ı çağırıyordu. Atlıların arasına katıp sürüklediler Pir Sultan'ı, rızasını sormadılar, dileğini almadılar. Sazı evinde kaldı. Sevdiği, helali, çocukları evinde kaldı Pir Sultan'ın. Ucu Sivas kalesine çıkan dar kağnı izlerinden geçip geldiler kaleye. Hızır Paşa'nın huzuruna çıkacaksın dediler. Başının sargısını çıkardı Pir Sultan, bir zamanlar kapısında kul olan Hızır mıydı bu? Neydi bu kaderin cilvesi? Ağalar kul olur, taht sahipleri dilenci olur derlerdi de bu kadarı görülmüş müydü dünya kuruldu kurulalı? Hızır Paşa saygıyla karşıladı Pir Sultan'ı. Buyur etti, hal hatır sordu, ikramda bulundu. İstanbul'a gidişini, Hakk'ın takdiriyle yükselip paşa oluşunu anlattı. Sonra lafı çevirip Tebrizli şahın Anadolu'ya serptiği fitne tohumlarına getirdi. Pir Sultan'ın adı da duyulmuştu sarayda. Kendisi hakkında iyi düşünceler yoktu. Sazını susturmalı, halka padişahı anlatmalı, yüzünü İran'dan İstanbul'a çevirmeliydi. Pir Sultan, önüne konmuş olan yiyecekleri art çevirdi, kalktı Hızır'ın sofrasından. Kendisinden bir ses, bir yan?t bekleyen paşaya dönüp dedi ki, -Hafikli Hızır! Yeni adın Hızır Paşa oldu rahat mısın? İyi misin, Hoş musun? Banaz'ın koyununu güderken daha iyi değil miydin. Taç taht, makam mevki memnun etti mi seni. Yoksa doğru yoldan çevirdin mi gönlünü. Hafikli Hızır! Çoban olup kuru yufka sunsaydın bana, şeker şerbet gibi yer idim. Azap olup kapılarda dolansaydın, sana ben de arkada? der idim. Hafikli Hızır! sen dünyanın sefasına, bir gün koca karıya dönecek bu kahpe güzelliğe aldandın. İkramında haram kokusu var Hızır. Sunduğun sofraya oturmak yanlış, dediğine kulak vermek, senin durduğun yerde durmak yanlış. İkimizin arasına dünya girdi. İsteğinin oluru yok benden yana. Var sen bildiğini işle. Hızır Paşa bu beklemediği çıkış karşısında şaşırmış, kendilerini dinlemekte olan adamlarına dönüp öfkeyle bağırmıştı. -Alın bunu, atın dam altına. Atın da akıllansın. Atın da bilsin padişah kimmiş, paşa kimmiş. Pir Sultan'ı alıp boş bir çuvalı bırakır gibi bıraktılar karanlık bir mahzene. Gürültüyle örttüler kapıyı üzerine. Sabah akşam kuru ekmek ile su verdiler. Günler geçti, geceler geçti, haftalar geçti... Hızır Paşanın içi rahat değildi nicedir. Pir Sultan, pir olduğunu ispat etmişti işte. Yıllar evvel kendisine dua ederken "gün gelir bana kıyarsın, beni dara çekersin, ölümüm elinden olur, anlamazsın, bilmezsin" dememiş miydi? Kapısında kalmıştı nice zaman, ekmeğini yemişti, suyunu içmişti, iyiliğini görmüştü Pir Sultan'ın. Erliğe, iyilik bilirliğe, müminliğe yakışan ekmek tuz hatırı gütmek olmalıydı. Bu koca pirin karanlık hücrede çürümesi reva değildi. Ama inat ediyordu doğru bildiğinde. Ne vardı isteğine tamam dese, ne vardı padişahtan yanayım dese. Ne vardı geçmişini, kulluğunu, azaplığını yüzüne vurmasa. Havadis, bilgi, sal?k gönderip çağırttı tekrar huzura. Yorgun, çökük ama öfkeli Pir Sultan'ı tekrar güler yüzle karşıladı. Oturtup şerbet ile serinletti. Hal hatır etti. - İlle yaptığın doğru değil koca pir. Döndüm yolumdan lanet olsun şaha de. Tekrar gönlün bildiğini okusun. Kimselere fikrini belli etme. Ama görünüşte döndüm de. Ne kaybedersin. Bak şimdi padişah kullarını çağıracağım. Onların yanında padişaha övgü diz. İçinde şah lafı geçmeyen bir deyiş söyle ki döndüğüne inandır huzurdakileri. Sen Banaz'a dön sağ salim, ben İstanbul'a... Hızır Paşa buyruk buyurdu. Pir Sultan'a saz getirildi, sözünü kaydedecek katip getirtildi. Sivas'ın devlet görevlileri, kadısı, müftüsü toplandı. Pir Sultan nemli gözlerini dolaştırdı kalabalıkta. Banaz'dan yana çevirdi yüzünü. Ayarladı, seslendirdi sazını. Esirgemeden doğru bildiğiyle dillendirdi sözünü. Kadılar müftüler fetva yazarsa İşte kement işte boynum asarsa İşte hançer işte kellem keserse Dönen dönsün ben dönmezem yolumdan Yüksek damlı konak odasında soğuk bir yel esti. Ak sakallı görevliler "bu pervasız adam ne diyor?" dercesine baktı birbirine. Hızır Paşa'nın rengi değişti, sustu başını eğip. Bu koca Alevi'nin bildiğinden dönmeyeceğini anladı. Şahı sevmek suç mu bana Kem bildirdin beni Han'a Can için yalvarmam sana Şehinşah bana darılır Pir Sultan "dönmem" diyordu. "Şah" diyordu, "vur boynumu korkmam!" diyordu. Bildiğince çalıyordu sazını, bildiğince söylüyordu sözünü. Döndü en son söze geldi. Sazını yokladı telleri ağlatırcasına. Yüzünü söylediklerini kaydeden katibe çevirdi. Kul olayım kalem tutan ellere Katip arzuhalim yaz yare böyle Şekerler ezeyim şirin dillere Katip Arzuhalım yaz yare böyle Rakibimin dedikleri oluyor Gül benizim sararıben soluyor Al kanlarım ılgıt ılgıt geliyor Katip arzuhalım yaz yare böyle Sivas ellerinde sazım çalınır Çamlıbeller bölük bölük bölünür Yardan ayrılmışam bağrım delinir Katip arzuhalım yaz yare böyle Pir Sultan Abdal'ım ey Hızır Paşa Yazılan gelirmiş her daim başa Beni özlem koydun kavim kardaşa Katip arzuhalım yaz yare böyle Güzelim ey! Fidanım ey! Bir tanem ey! Dağ dile gelse, yol dile gelse, turna dile gelse Pir Sultan'ı söylese. Sivas ellerine çöken sisler, karla yolu kesilmiş çamlıbeller, fakir çobanlar, yabani güller dile gelse söylese. Kıyısı söğütlü coşkun ırmaklar anlatsa, dağdan yuvarlanan kayalar anlatsa. Yazık oldu Pir Sultan'a... -Alıp asın, uslanacağı yok bu koca Kızılbaşın! dedi Hızır paşa. Katip defterini topladı, kalemini etinden bıraktı. Elleri pis cellatlar aldı Pir Sultan'ı. Saz tutan ellerini uzattı cellatlara. Ağır kelepçeler vurdular. Keçibulan semtine götürdüler, sur dibinde darağacı kurdular. Ak sakallı başını geçirdiler yağlı urgana. Ayağının dibindeki tabureye bir tekme vurdular. Sustu Pir Sultan'ın söyleyen dili. Gözlerinde Banaz yaylasının yeşili kaldı. Kulaklarında kızı Sanem'in sesi, eşinin ağıdı çınladı. Çırpındı, çırpındı ve durdu bedeni. Urganda bir elif gibi sallandı günlerce ibret olsun diye... Nice vakit sonra Banaz'a gelen bir atlı Pir Sultan'ın ak kağıda karalanmış sözlerini getirdi eşine... Sivas ellerinde sazım. Pir Sultan Abdal Bu sayfada, Pir Sultan Abdal'ın Sivas ellerinde sazım çalınır şiirinin orijinal sözleri bulunuyor. Günümüzdeki haliyle Aşık Veysel'in kaynaklık ettiği türküyü dinleyebilir, şiirin altında, türküye dair halk arasında anlatılan bir hikayesini de okuyabilirsiniz. Dilerseniz, aşağıdaki bağlantılardan, "Kul olayım kalem tutan ellere" türküsünün Aşık Veysel tarafından söylenen sözlerine de göz keyifli vakitler geçirmeniz dileğiyle,Katip arzuhalim şaha böyle yazŞekerler ezeyim şirin dillereKatip arzuhalim şaha böyle yazSivas ellerinde sazım çalınır türküsü, Cem Adrian söylüyorAllahın seversen katip böyle yazDünü gün ol şaha eylerim niyazUmarım yıkılsın şu kanlı SivasKatip arzuhalim şaha böyle yazSivas ellerinde sazım çalınırÇamlı beller bölük bölük bölünürDosttan ayrılmışım bağrım delinirKatip arzuhalim şaha böyle yazMünafığın her dediği oluyorGül benzimiz sararıp da soluyorGidi Mervan şad olup da gülüyorKatip arzuhalim şaha böyle yazPir Sultan Abdal'ım ey Hızır PaşaGör ki neler gelir sağ olan başaHasret koydun bizi kavim kardaşaKatip arzuhalim şaha böyle yazVaktiyle, Hafik ilçesinin Sofular köyünde Hızır adında bir genç varmış. Köyün halkı zamanla yoldan çıkmış. Onların bu durumunu beğenmeyen Hızır, köyden ayrılmaya karar vermiş, çıkmış yola. Banaz'a kadar gelmiş. Pir Sultan'ın yanına azap durmuş. Sonra da müridi olmuş. Aradan seneler geçmiş, bir gün Hızır - "Pirim", demiş; "Sen herkese himmet ediyorsun, her biri çeşitli makamlara geçiyor, ne olur, bana da himmet et, büyük adam olayım, ben de bir makama geçeyim." Pir Sultan şöyle bir düşündükten sonra gülümsemiş. - "Hızır, ben dua ederim, belki sen de büyük adam olursun; Hatta paşa, vezir de olursun ama sonunda gelip beni idam edersin." demiş. Yine de duasını eksik etmemiş. Hızır İstanbul'a gidip saraya girmiş. Ağa, Kapıcıbaşı, Paşa olup Sivas valiliğine atanmış. Pirini unutmamış, haber gönderip huzuruna getirtmiş. Hürmet, izzet, ikram derken bir hayli de sohbet etmişler. Yemekte mükellef bir sofra donanmış. Pir Sultan yiyeceklere şöyle bir bakıp hemen geriye çekilmiş. Paşa şaşırmış. - "Bir şey mi oldu pirim?" diye sormuş. Pir Sultan - "Hızır", demiş; "Bu yemeklerden zina kokuyor. İçinde yetim hakkı var, sen bunları haram para ile yaptırmışsın." Hızır Paşa - "Yok pirim" dediyse de dinletememiş. Ama bir hayli de içerlemiş. Pir Sultan biraz daha ileri gidip, - "Bunları ben değil, köpeklerim bile yemez. İstersen çağırayım da gör" demiş. Hemen ünlemiş, köpekler anında gelmişler. Bir tepsiye haram yemek, bir tepsiye helal yemek konmuş. Önce haram yemekler getirilmiş. Köpekler şöyle bir koklayıp geri geri çekilmişler. Arkasından helal yemeklerle dolu tepsi gelmiş. Köpekler onu da kokladıktan sonra, kuyruklarını sallaya sallaya yemeye başlamışlar. Bu hakarete çok kızan Hızır Paşa, hırsını yenemeyip pirini Toprakkale'ye hapsettirmiş. Ee... Ne de olsa piri. Hırsı geçince bir bahane ile affetmek istemiş. Zindandan çıkartıp demiş ki - "Bana içinde Şah'ın adı geçmeyen üç deyiş söylersen seni affedeceğim. Yok, söylemezsen kendin bilirsin." Pir Sultan "Peki öyleyse" deyip tezeneye dokunmuş ve içlerinde Şah'ın adının defalarca geçtiği "Açılın Kapılar Şah'a Gidelim", "Kul Olayım Kalem Tutan Ellere" ve "Karşıda Görünen Ne Güzel Yayla" deyişlerini okumuş. Pirini affetmeye hazırlanırken, onun hemen her fırsatta Şah'ı anması Hızır Paşa'yı çileden çıkarmış. Ne söylediğini, ne yaptığını bilemez hale gelmiş. Yanındakilere emretmiş - "Asın bu Abdal'ı!" Kul Olayım kalem tutan ellere türküsünün sözleri de ilginizi çekebilir Okumak / dinlemek için tıklayın Her güzelin kahrı çekilmez imiş türküsü de ilginizi çekebilir Okumak / dinlemek için tıklayınBu sayfayı beğendiyseniz, lütfen yorum yapmayı ve çevrenizle paylaşmayı Sivas ellerinde sazım çalınır türküsü, Sivas türküleri, Sivas ellerinde sazım çalınır sözleri, Pir Sultan Abdal türküleri, Sivas ellerinde sazım çalınır akor, Sivas ellerinde sazım çalınır video, Sivas ellerinde sazım çalınır notası, Sivas ellerinde sazım çalınır dinle, Sivas ellerinde sazım çalınır hikayesi, Sivas ellerinde sazım çalınır türkü hikayesi Okuryazar'ı keşfedin!Okuryazar'a üye olup, daha fazla özellikten tamamen ücretsiz olarak yararlanabilirsiniz. Dilerseniz, kendinize köşe açabilir, anlık ileti paylaşabilir, yazılar kısmında ilgilendiğiniz konularda içerikler yazabilirsiniz. Albüm AdıÖzgürlük Ve Demokrasiyi ÇizmekDüzeltenCaesarEklendi 000300Güncellendi 115800 Şarkı Ekle Hata Düzelt Sivas ellerinde sazım çalınır Çamlı beller bölük bölük bölünür Yardan ayrılmışam bağrım delinir katip arzuhalım yaz yare böyle Güzelimeme birtanememe güzelimeme hey Yardan ayrılmışam halım delinir Kul olayım kalem tutan ellere katip arzuhalım yaz yara böyle şekerler ezeyim şirin dillere Katip arzuhalim yaz yare böyle Pir Sultan Abdal'ım ey Hızır Paşa Yazılan gelirmiş her daim başa Beni hasret koydun kavim kardaşa Katip arzuhalim yaz yare böyle © 2003-2022 Her Hakkı Saklıdır. Seslendirdiği türküler ile birçok kişiyi kendine hayran bırakan Türkiye’nin en önemli sanatçılarından biri Selda Bağcan, dillere pelesenk olmuş Sivas Ellerinde Sazım Çalınır şarkısıyla oldukça popülerdir. Birçok kişi Sivas Ellerinde Sazım Çalınır şarkısının sözlerini araştırmaktadır. Peki Selda Bağcan Sivas Ellerimde Sazım Çalınır şarkısının sözleri nedir? Seslendirdiği türküler ile birçok kişiyi kendine hayran bırakan Türkiye'nin en önemli sanatçılarından biri Selda Bağcan, dillere pelesenk olmuş Sivas Ellerinde Sazım Çalınır şarkısıyla oldukça popülerdir. Birçok kişi Sivas Ellerinde Sazım Çalınır şarkısının sözlerini araştırmaktadır. Peki Selda Bağcan Sivas Ellerimde Sazım Çalınır şarkısının sözleri nedir? 1948 doğumlu Selda Bağcan 50 yılı aşan sanat hayatına birçok plak, albüm ve türkü sığdırmıştır. Bu şarkılardan biride Sivas Ellerinde Sazım Çalınır'dır. İşte Sivas Ellerinde Sazım Çalınır şarkısının sözleri… Selda Bağcan Sivas Ellerinde Sazım Çalınır şarkısının sözleri Sivas ellerinde sazım çalınır Çamlı beller bölük bölük bölünür Yardan ayrılmışam bağrım delinir Katip arzuhalım yaz yare böyle Güzelimeme birtanememe güzelimeme hey Yardan ayrılmışam halım delinir Katip arzuhalım yaz yare böyle Kul olayım kalem tutan ellere Katip arzuhalım yaz yara böyle Şekerler ezeyim şirin dillere Katip arzuhalim yaz yare böyle Güzelimeme birtanememe güzelimeme hey Şekerler ezeyim şirin dillere Katip arzuhalim yaz yare böyle Güzelimeme birtanememe hey Pir Sultan Abdal'ım ey Hızır Paşa Yazılan geliyor sagolan başa başa Beni hasret koydun kavim kardaşa Katip arzuhalim yaz yare böyle Güzelimeme birtanememe güzelimeme hey Beni hasret koydun kavim kardaşa Katip arzuhalim yaz yare böyle Güzelimeme birtanememe he Selda Bağcan'ın hayat hikayesi Selda Bağcan 1948 yılında Muğla'da öğretmen bir anne ve veteriner bir babanın kızı olarak dünyaya gözlerini açmıştır. Öğrenimini Ankara'da Fizik Mühendisliğin'de tamamlayan Selda Bağcan, henüz üniversitedeyken müzikle ilgilenmeye başladı. O dönem Erkan Özerman sayesinde çıkardığı 45'lik plak ile oldukça popüler oldu ve profesyonel olarak sanat kariyerine başladı. Daha çok protest tarzında türküler seslendiren Selda Bağcan, özellikle bu türküleri kendi yorumuyla seslendirmesi ile bilinir. Birçok ulusal ve uluslararası festivale katılan Selda Bağcan, oldukça popülerdir. 80 darbesinden sonra yaklaşık yedi yıl boyunca pasaport verilmeyen Selda Bağcan, belli bir dönem de hapishanede kalmıştır. Yaptığı türküler ile oldukça popüler olan Selda Bağcan, Times dergisi tarafından “Dünya Müziğinde Yaşayan Efsane ve Tarihi Kadın Şarkıcılar” listesinde yer alarak dünya çapında da tanınır oldu. Selda Bağcan'ın 45'lik Plakları 1971 – Katip Arzuhalim Yaz Yare Böyle / Mapusanede Mermerden Direk 1971 – Tatlı Dillim Güler Yüzlüm / Mapusanelere Güneş Doğmuyor 1971 – Çemberimde Gül Oya / Toprak Olunca 1971 – Adaletin Bu Mu Dünya / Dane Dane Benleri 1971 – Seher Vakti / Uzun İnce Bir Yoldayım 1972 – Yalan Dünya / Kalenin Dibinde 1972 – Eyvah Gönül Sana Eyvah / Zalim Sevgililer Bu Sözüm Size 1973 – Bölemedim Felek İle Kozumu / Bülbül 1973 – Gesi Bağları / Altın Kafes 1974 – Nem Kaldı / Rabbim Neydim Ne Oldum 1974 – Aşkın Bir Ateş / O Günler 1974 – Anayasso / Bad-ı Sabah 1975 – Dostum Dostum / Yuh Yuh 1975 – Kaldı Kaldı Dünya / İzin İze Benzemiyor 1976 – Görüş Günü / Şaka Maka 1976 – Almanya Acı Vatan / Kıymayın Efendiler 1976 – Aldırma Gönül Aldırma / Suç Bizim Selda Bağcan'ın albümleri 1974 – Türkülerimiz 1 yeniden yayımlanışı 1995 1975 – Türkülerimiz 2 yeniden yayımlanışı 1996 1976 – Türkülerimiz 3 yeniden yayımlanışı 1998 1977 – Türkülerimiz 4 yeniden yayımlanışı 1999 1978 – Türkülerimiz 5 yeniden yayımlanışı 2001 1979 – Türkülerimiz 6 yeniden yayımlanışı 2006 1980 – Türkülerimiz 7 1982 – Türkülerimiz 8 1983 – Türkülerimiz 9 1985 – Türkülerimiz 10 1986 – Dost Merhaba 1987 – Yürüyorum Dikenlerin Üstünde 1988 – Özgürlük ve Demokrasiyi Çizmek 1989 – Felek Beni Adım Adım Kovaladı 1990 – Anadolu Konserleri Müzikteki 20 Yılım 1 ve 2 1992 – Ziller ve İpler – Akdeniz Şarkıları 1 1993 – Uğur'lar Olsun 1994 – Koçero Ahmet Kaya ile birlikte 1997 – Çifte Çiftetelli – Akdeniz Şarkıları 2 2002 – Ben Geldim 2004 – Denizlerin Dalgasıyım 2009 – Güvercinleri de Vururlar 2011 – Halkım .

sivas ellerinde sazım çalınır hikayesi